KÜÇÜk Çocuk

[filo]

bir çocuk okyanus kıyısında babasıyla birlikte yürüyordu. Birden
babasına döndü ve
"Babacığım biraz deniz kıyısında oynayabilir miyim" diye sordu . Babası
"Peki oğlum, ama lütfen yanımdan çok fazla uzağa gitme" diye cevap verdi.
Küçük çocuk babasına söz verdi ama babası arkasını döner dönmez hemen bir
kaç
adım daha fazla attı. Artık okyanusun dalgalarının onun küçük ayak
parmaklarını yalıyordu. Bu cocuğun çok hoşuna gitti ve bu dalga köpüklerinin
biraz daha içine yürürsem babam nereden bilecek ki" diye geçirdi içinden.
Babası o anda panikledi ve
"Oglum dikkat et , ne söz vermiştin bana az önce " diye bağırdı
Fakat çocuk sevinç içinde oynamasına devam ediyordu.
"Hayır baba , burası çok eğlenceli , su anda sana ihtiyacım yok" diye yanıt
verdi.
Babası bu durumda sessiz kalmaya karar verdi, insanın bazen öğrenmek için
derslere ihtiyacı vardı.
Fakat o anda çocuk dalgaların daha da içine doğru gitmeye basladı , dalgalar
artık beline kadar gelmişti. Baba yüreği buna daha fazla dayanamadı tekrar
seslendi.
"Oglum çabuk buraya dön, gidiyoruz artık"
"Daha değil " diye yanıt verdi oğlu " Burada çok eğleniyorum"

Adam oglunu dışarı çıkmaya ikna edemeyince bir kaç adım atıp sahilde
yürümeye
başladı.Böylece geride kalacağını anlayan oğlunun dışarıya çıkıp kendisini
izlemesini sağlayacaktı.
Tam o sırada çok büyük bir dalga çocuğun üzerine doğru geldi ve çocuk
boğazına kadar sularla kaplandı, Denizin içinden çıkamıyordu. Köpüren deniz,
çocuğun dengesini bozmuş adeta çocuğu yutmaya hazırlanıyordu, çocuk sulardan
başka hiç bir şey göremiyordu. Bir yandan dalgalardan ve boyunu aşan
sulardan
kurtulmaya çalışırken acı dolu bir sesle çığlıklar atıyordu.

" Babacığım yardımına ihtiyacım var"
işte tam o anda sıcak bir kol ona doğru uzandı ve azgın dalgaların arasından
çocuğu kurtardı,çocuğun gözleri yaşla dolmuştu.

"Babacığım bir an beni terkettin sandım"

Adam gülümsedi. " Seni asla terkedemiyecek kadar çok seviyorum oğlum " dedi
"Sadece beni çağırmanı bekliyordum"

"Gerçek sevgi , en zor durumda bile olduğumuz an, hemen yanı başımızda
hissettiğimiz nefestir."*
--
DOST VARDIR GIDA GIBIDIR,ONU HEP ARARSIN.DOST VARDIR ILAC GIBIDIR GEREKIRSE
ARARSIN. DOST VARDIR HASTALIK GIBIDIR, ONU ARAMAZSIN O SENI BULUR..

[Nejdet CAN]

Yıl 1984 babamın vefatından 1 hafta önceydi.Allah bize evlat acısı vermesin oğlum demişti.Ben 18 yaşın toyluğu ile asıl bana ana baba acısı vermesin baba demiştim.Bir hafta sonra babamı kaybettim.O zaman babamı kaybetmenin acısı ile dünyada bundan büyük acı yoktur demiştim. Demiştim çünkü o zamanlar babamın yaşadığı benim yaşayamadığım bir duygu vardı ki oda evlat sevgisiydi.Şimdi babamın ne kadar haklı olduğunu anlayabiliyorum.Evladın ne kadar kıymetli olduğunu ve elimden geldiğince onları hiç bir zaman terketmeyeceğimi biliyorum.Yalnızca baba sana ihtiyacım var demeleri bile yeter.Çünkü onları çok seviyorum.İnanıyorumki hemen hemen bütün ana babalar benimle aynı düşüncededirler.
Filo yine güzel hikayelerinle beni duygulandırdın.Emeğine sağlık.

[Gökhan Sağdıç]

Gerçekten harika emeğinize sağlık çok ama çok teşekkürler insanların yanında herzaman birilerinin olması gerekiyor bence yalnızlık çok zor Allah kimseyi yalnız bırakmasın.