Japon GÖzÜnden Bİz

[filo]

Bir Japon, İstanbul’da geçirdiği bir haftanın sonunda fikri sorulduğunda şunları söylüyor:

Türkler’in evine gittiğinizde, tanımasalar da buyur ediyorlar. Siz oturmadan kimse oturmuyor. Siz sofraya geçmeden kimse geçmiyor.

En iyi yere sizi oturtuyorlar. Siz yemeğe başlamadan kimse başlamıyor. Zorla her yemekten tattırıyorlar.

Siz kalkmadan kimse, evin çocuğu bile sofradan kalkmıyor. Çay, kahve, meyve, ikram bitmiyor.

Herkes sizi rahat ettirmek icin uğraşıyor. Kumandayı elinize veriyorlar. Sırtınıza, altınıza yastık konuyor. Yorgunluktan ölseler bile siz kalkmadan kimse gidip yatmıyor. Gitmeye yeltendiğinizde bu kez bırakmıyorlar. Yataklarını veriyorlar, kendileri kanepede, koltukta yatıyor.


Sonra evden cikiyorsunuz aynı adamlar 180 derece degişiveriyor. Herkes arabasını üstünüze sürüyor. Arabanın burnunu çıkarmazsanız kimse yol vermiyor. Kornalar, küfürler. Şerit değiştirmek bile mümkün değil. Yayaysanız ışık olmayan bir geçitten mümkünü yok geçemezsiniz.

Evde öyle, arabada böyle, nasıl oluyor? Bu işi çözemedim.

Alıntı
__________________

[mustafaustad]

Japon'un çözemediği şu; henüz modern toplam düzeyine çıkamadık.

Japonun beğendiği davranışları bundan 1500 sene önce kıl çadırda yaşayan göçebe Türk'lerde de görebilirsin. Orda şaşılacak bi şey yok.

Biz o eski değerleri biraz törpilemiş olmakla beraber muhafaza etmiş ama bu günün şartlarına, beraberce yaşayıp toplum olma bilincine ulaşamamışız.

[Yener CAN]

Japon'un çözemediği şu; henüz modern toplum düzeyine çıkamadık.

Japonun beğendiği davranışları bundan 1500 sene önce kıl çadırda yaşayan göçebe Türk'lerde de görebilirsin. Orda şaşılacak bi şey yok.

Biz o eski değerleri biraz törpilemiş olmakla beraber muhafaza etmiş ama bu günün şartlarına, beraberce yaşayıp toplum olma bilincine ulaşamamışız.

Abi sen şimdi bunları yazdıktan sonra banada diyecek pek bişey bırakmamışsınki,aha şapkamı çıkardım senin yüzünden kelimde gözüktü. :D